Վեցերորդ ամսին Գաբրիել հրեշտակն Աստծո կողմից ուղարկվեց Գալիլիայի Նազարեթ քաղաքը՝ Մարիամի մոտ, ով նշանված էր Հովսեփի հետ:

Զատկի տոնից առաջ, երբ Հիսուսն իմացավ, որ հասել է իր ժամը, որպեսզի այս աշխարհից Հոր մոտ գնա, ավելի շատ սիրեց իր հետևորդներին, որ այս աշխարհում էին:

Եվ եղավ, որ Հիսուսը Երուսաղեմ էր գնում և անցնում էր Սամարիայի ու Գալիլիայի միջով: Եվ մի գյուղ մտնելիս Նրան տասը բորոտներ հանդիպեցին...

Հեսսեի ընտանիքն ապրում էր փոքրիկ Բեթղեհեմ քաղաքում, ուր Աստծո պատվերով եկավ Սամուել մարգարեն, որպեսզի Հեսսեի որդիներից մեկին թագավոր օծի։

Հիսուսի շուրջը միշտ մեծ բազմություն էր հավաքվում: Մարդիկ, լսելով նրա հրաշքների մասին, գալիս էին՝ անձամբ Նրան տեսնելու:

Օրենքի ուսուցիչներից մեկը վեր կացավ ու փորձելով Հիսուսին՝ ասաց. «Վարդապե՛տ, ի՞նչ պիտի անեմ, որ հավիտենական կյանքը ժառանգեմ»:

Կար մի ժամանակ, երբ ողջ Երկրի վրա մեկ լեզու, մեկ խոսվածք էր:

Ադամն ու Եվան երկու որդի ունեցան՝ Կայենն ու Աբելը: Եվան ասաց. «Մարդ ծնեցի Աստծո զորությամբ»:

Օձն ավելի խորամանկ էր, քան դաշտի բոլոր գազանները: Օձը կնոջն ասաց. «Հիրավի՞ Աստված ասաց, որ Պարտեզի ոչ մի ծառից չուտեք»: